آب

دیروز جواب آزمایشم رو گرفتم.برای بار دوم پرولاکتینم روی ۶٠بود.یعنی از دوبرابر هم بیشتر...با اینکه هیچ کدوم از علائمش رو ندارم

دکترم گفت مهم نیست با نصف قرص خوب میشه...بیخیال...

یوگای سال ٩٠ رو با الهام از آب شروع کردم...رود...جویبار...اقیانوس...

چشمام رو میبندم و احساس میکنم جویباری هستم که تازه ازدل کوه بیرون اومدم...پاک و زلال... بی خاص و بی کینه...بی رنگ وساده...مثل یه جویبار از کنار گل ها وخارها میگذرم...بدون اینکه فرصتی برای ایستادن داشته باشم... نه برای تحسین گل...و نه برای انتقاد از بوته خار... میگذرم... نرم و سبک...از پیچ و خم مسیر رد میشم...بدون اینکه از تکه ای سنگ ناراحت بشم...به نسیم این اجازه رو میدم خنکای منو تا هر جا که خواست ببره... به ابرها نگاه میکنم که چطور آرام و وانهاده بر فراز سر من در حرکتنند...لبخند پروانه ها را میبینم روی شاخه گلی... غورباقه ها...کفشدوزک ها... ماهی ها...خورشید زیبا...

 .

.

.

با یوگا دنیایی ساختم  بیا وببییییییییییییییییییییین...

پی نوشت١: خیلی دلم میخواست الان صدای جویبار روی صفحه وبلاگم باشه که نتونستم کدش رو پیدا کنم. ولی به زودی در این مکان یک ضربان زندگی شنیده خواهد شد

پی نوشت٢: روزه سال٩٠ روزه انتخاب هست و روزه فصل بهار روزه عادات

پی نوشت٣: پاشم برم مشق خط کنم که اوستام خیلی واسه امتحان اردیبهشت روم حساب پس انداز باز کرده!!!

/ 1 نظر / 5 بازدید